Kilimanjaro vs Everest Base Camp: de perfecte trekking voor u kiezen

Trekken naar Everest Base Camp of de hoogste berg van Afrika beklimmen, de Kilimanjaro? Het is een vraag die vrijwel iedere trekkingliefhebber vroeg of laat stelt. Verschillende continenten, verschillende hoogtes boven zeeniveau en een uiteenlopende moeilijkheidsgraad. In dit artikel neemt de redactie van Altezza Travel u mee over beide routes, zodat u uw volgende expeditie weloverwogen kiest: Nepal of Tanzania.

De Everest Base Camp-trekking

De trekking naar Everest Base Camp, op 5.364 meter hoogte, behoort tot de populairste routes ter wereld en trekt jaarlijks ongeveer 40.000 mensen. De reis begint in de Nepalese hoofdstad Kathmandu, vanwaar reizigers een schilderachtige vlucht maken naar het plaatsje Lukla.

De route naar Everest Base Camp

De expeditie naar Everest Base Camp, soms de EBC-trek genoemd, begint vrijwel direct na aankomst in Lukla. Na het ontbijt vertrekt de groep richting het dorp Phakding, waar de eerste overnachting plaatsvindt. De wandeltijd bedraagt maximaal 5 uur. De hoogste hoogte die op deze dag wordt bereikt, is 2.610 meter.

De volgende dag voert een wandeling van ongeveer 7 uur naar de Sherpa-plaats Namche Bazaar. Door de aanzienlijke hoogtewinst, tot 3.440 meter, blijven veel groepen hier tot 2 dagen, zodat het lichaam kan acclimatiseren. Zeeniveau ligt inmiddels ver beneden u. De "rustdag" bestaat meestal uit wandelingen, een bezoek aan het lokale museum en uitzicht op Everest vanaf een uitkijkpunt bij het hoogste hotel ter wereld, Everest View, op 3.880 meter.

Namche Bazaar wordt vaak het laatste bolwerk van de beschaving genoemd, al klopt dat niet helemaal. Voor u ligt een meerdaagse trekking met stops van 1 of 2 nachten in Sherpa-dorpen zoals Tengboche, Dingboche en Lobuche. Het programma omvat dagtochten van minstens 6 uur en adembenemende uitzichten op de Himalaya. In deze periode stijgt de groep naar meer dan 5.000 meter.

Na de acclimatisatie in Lobuche begint de belangrijkste dag van de expeditie: de klim naar Everest Base Camp. Eerst gaat de groep naar Gorak Shep, de hoogstgelegen nederzetting ter wereld, op 5.164 meter boven zeeniveau. Vandaar volgt de laatste stijging over ruig terrein naar 5.364 meter hoogte. U bent er! 

De terugkeer naar Lukla duurt, afhankelijk van de gekozen route, van enkele uren tot meerdere dagen. Operators werken met een terugroute via valleien en bergmeren, of, voor wie daarvoor budget heeft, per helikopter.

Welke optie u ook kiest, de route voert langs schilderachtige Sherpa-bergdorpen, hangbruggen, Sagarmatha Nationaal Park, dat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst staat, kloosters, dichte bossen en gletsjerrivieren. Om u heen liggen de besneeuwde toppen van de hoogste bergen ter wereld.

Juist deze kenmerken maken de trekking zo bijzonder: reizigers maken niet alleen kennis met de cultuur en natuur van Nepal, maar lopen ook in de voetsporen van bergbeklimmers, zowel van degenen die als eersten de top van Everest aanvielen als van klimmers voor wie Base Camp niet het eindpunt is, maar de plek waar het echte werk begint.

Hoe is het weer tijdens de Everest Base Camp-wandeling?

In de zomer staat het weer in deze regio onder invloed van de Indiase moesson, die regen en bewolking brengt. Vanaf eind september begint een warmer en droger seizoen, met dagtemperaturen tot +20 °C en nachttemperaturen die dalen tot +5 °C.

De herfst- en lentemaanden zijn het gunstigst voor trekking. In deze periodes kan de drukte op de routes wedijveren met de levendige straten van Kathmandu.

De winter brengt harde wind, lage temperaturen en sneeuwval. Toch zien sommige reizigers ook dit seizoen als geschikt: de paden zijn rustiger en de zware weersomstandigheden vormen een serieuze uitdaging voor meer ervaren trekkers.

Hoe moeilijk is de Everest Base Camp-trekking?

De trekking naar Base Camp wordt ingedeeld als middelzwaar en vereist geen professionele training. Toch kan de route, ondanks de lagere maximale hoogte, zwaarder aanvoelen dan de beklimming van de Kilimanjaro.

Duur en afstand: De expeditie duurt meestal ongeveer 2 weken en omvat lange afstanden met voortdurende hoogtewinst. Het is daarom belangrijk om rekening te houden met opbouwende vermoeidheid. De mogelijkheid om per helikopter naar Lukla terug te keren, is niet als toeristische attractie bedacht.

Tijd op hoogte: Hoewel de top van de Kilimanjaro hoger ligt, brengen trekkers die de Everest Base Camp-trekking willen voltooien meer tijd door op grote hoogte, waardoor het risico op symptomen van hoogteziekte toeneemt.

Terrein: De route voert over gletsjers en rotsachtig terrein. In combinatie met andere factoren maakt dit de tocht behoorlijk inspannend.

Klimaat: Het weer in de Himalaya is onvoorspelbaar. Plotselinge temperatuurwisselingen, sneeuw of harde wind, ook buiten de wintermaanden, kunnen de trekking aanzienlijk zwaarder maken.

Risico's: De Himalaya is gevoelig voor aardbevingen, die aardverschuivingen en lawines kunnen veroorzaken. Op de route naar Base Camp komt dit zelden voor, maar het blijft een risico dat niet genegeerd mag worden.

De Kilimanjaro beklimmen

De top van de Kilimanjaro, Uhuru Peak, ligt op 5.895 meter boven zeeniveau. Daarmee is dit het hoogste punt van het Afrikaanse continent en de hoogste vrijstaande berg ter wereld. Door de vergelijkbare hoogte ten opzichte van de tocht naar Everest Base Camp, en door de toegankelijkheid voor beginners, kiezen veel trekkers tussen deze 2 routes. In Tanzania beklimt u echter, anders dan tijdens de trekking in Nepal, een van de legendarische "Seven Summits", in plaats van alleen naar de voet ervan te wandelen.

Door de ligging van de vulkaan nabij de evenaar en de verticale klimaatzones passeren klimmers achtereenvolgens de meeste klimaatzones van de aarde: van bananen- en koffieplantages tot tropische bossen en arctische woestijn. Acht routes leiden naar de top van de Kilimanjaro: Lemosho, Umbwe, Marangu, Machame, Rongai, Northern Circuit, Kilema en Western Breach. Deze indeling is enigszins arbitrair, omdat veel paden aan het begin, vlak bij de top of tijdens de afdaling samenkomen. Een van de populairste routes, en geschikt voor vrijwel iedereen, is de 7-daagse Lemosho-route. Deze route heeft een geleidelijk acclimatisatieprogramma, adembenemende landschappen en het hoogste slagingspercentage: 94,9%. Deze route verdient een nadere blik.

Kilimanjaro-trekking: de routes

De eerste dag van de expeditie staat in het teken van aankomst op Kilimanjaro Airport (JRO) en inchecken in het hotel. Anders dan bij de Everest-trekking, waar de groep vrijwel direct na de landing in Lukla het pad op gaat, krijgt u hier een dag om bij te komen van de vlucht.

De volgende ochtend ontmoeten klimmers het supportteam en rijden ze naar 3.414 meter hoogte op het Shira-plateau in het Kilimanjaro Nationaal Park. De rit duurt ongeveer 3 à 4 uur, waarna nog 2 uur wordt gewandeld naar het eerste hoogtekamp, "Shira 1". Op deze dag is er geen grote hoogtewinst, en de eerste nacht onder de Tanzaniaanse sterrenhemel wordt doorgebracht op 3.610 meter boven zeeniveau.

Op de derde dag gaat de Kilimanjaro-beklimming verder naar kamp "Shira 2" op 3.850 meter hoogte. De wandeling vraagt geen zware fysieke inspanning, waardoor klimmers ruimte hebben om de landschappen rondom de Kilimanjaro in zich op te nemen. Er is onder meer gelegenheid om Cathedral Peak te beklimmen, op 3.872 meter hoogte, met helder zicht op Mount Meru en een vallei die doet denken aan een "verloren wereld". Na 2 uur rust in het kamp volgt een acclimatisatiewandeling, waarbij tot 200 meter hoogte wordt gewonnen voordat de groep weer afdaalt.

In de ochtend gaan klimmers naar een belangrijk punt op de route: Lava Tower. Het zwaartepunt van deze trekking, die tot 8 uur duurt, is de lunch op meer dan 4.600 meter hoogte. Daarna volgt de afdaling naar Barranco Camp, op 3.900 meter, vanwaar een massieve rotswand zichtbaar is: de Barranco-wand. De volgende dag pakken klimmers deze passage aan. Het pad is niet gevaarlijk; de stijging duurt ongeveer 1 uur. Daarna is er tijd om de Kibo te fotograferen en uit te rusten vóór de trekking naar Karanga Camp, op 3.995 meter hoogte, gevolgd door opnieuw een acclimatisatiewandeling.

Op de zesde dag gaat de beklimming verder naar Barafu Camp, op 4.640 meter hoogte. De trekking duurt niet langer dan 4 à 5 uur. De rest van de tijd is bestemd voor rust en slaap.

De toppoging begint op de zevende dag. Technisch is deze niet bijzonder moeilijk; de grootste uitdaging is de hoogte. Het succes van de topdag hangt in hoge mate af van de professionaliteit van het supportteam. Gidsen moeten het moreel en de fysieke conditie van de klimmers bewaken, het meest geschikte tempo kiezen en waar nodig individuele ondersteuning geven.

De meest vastberaden en sterke klimmers worden beloond met de kans om de zon boven de wolken te zien opkomen, met uitzicht over de Afrikaanse vlaktes. Op de top is er tijd om op adem te komen, foto's te maken en, indien gewenst, af te dalen naar de dichtstbijzijnde gletsjer. Daarna volgt de afdaling naar Barafu Camp, 2 uur rust en vervolgens de verdere afdaling naar Millennium Camp, dicht bij het tropische bos op 3.950 meter hoogte. In totaal staan reizigers tot 14 uur op hun benen en leggen zij 15 km af.

Op de ochtend van de achtste dag van de expeditie merken deelnemers duidelijk de verlichting van de lagere hoogte. Na het ontbijt gaat de afdaling verder naar de uitgang van het Nationaal Park, bij Mweka Gate op 1.640 meter, gevolgd door een transfer naar het hotel. Het is verstandig om uw terugreis niet op deze dag te plannen. Een internationale vlucht is niet bepaald wat uw lichaam nodig heeft na het bereiken van de hoogste top van het continent.

Alternatieve routes naar de top van de Kilimanjaro

Machame: Nog een zeer populaire route naar het "dak van Afrika", soms ook de "Whiskey Route" genoemd. De route heeft een geleidelijk acclimatisatieprogramma en loopt door alle klimaatzones van de Kilimanjaro. Beginners krijgen het advies om voor de 7-daagse expeditie te kiezen. In dat geval is de kans om de top te bereiken ongeveer 93,1%.

Marangu: Ook bekend als de "Coca-Cola Route". Dit is de enige route waarop klimmers niet in tenten slapen, maar in houten hutten voor 4 tot 8 personen. Die verhogen het comfort aanzienlijk tijdens de regenseizoenen. Het pad volgt de route van Hans Meyer en Ludwig Purtscheller, die in 1889 als eersten de top bereikten. Het slagingspercentage ligt tussen 83,8% en 86,6%. Beginners wordt aangeraden de 6-daagse expeditie te kiezen.

Rongai: De enige route over de zelden bezochte noordelijke helling van de vulkaan. Het pad begint in een naaldbos en voert door alle klimaatzones van de Kilimanjaro, van de landbouwzone met koffie- en bananenplantages tot de arctische zone met imposante gletsjers. Het slagingspercentage varieert van 86% tot 86,6%, afhankelijk van de ervaring van de klimmer en de duur van de expeditie.

Northern Circuit: De nieuwste en langste route op de Kilimanjaro, en de enige met zicht op alle 4 zijden van de vulkaan. De route kenmerkt zich door lange wandeldagen, geleidelijke hoogtewinst, rustige acclimatisatie en afstand tot de populairdere paden, al volgt de eerste fase van de beklimming de Lemosho-route. Geschikt voor meer ervaren klimmers die bereid zijn lange afstanden met hoogtewinst af te leggen. Volgens de statistieken bereikt ongeveer 81,3% van de trekkers op deze route Uhuru Peak.

Umbwe: Een van de minst populaire en daardoor in de eerste dagen minst drukke routes van de expeditie. Op de derde dag sluit het pad aan op Lemosho en Machame, maar tot dat moment geldt Umbwe als veeleisender door de steile stijging. Ook deze route voert door alle klimaatzones. Het slagingspercentage is 97,8%. Dat hoge cijfer wordt verklaard doordat Umbwe vooral door ervaren reizigers wordt gekozen. Voor beginners ligt het slagingspercentage waarschijnlijk rond 90%.

Kilema: De enige route die is ontworpen voor beklimmingen per mountainbike. De route loopt over de oostelijke helling, parallel aan Marangu, waarmee hij bij Horombo Camp samenkomt.

Western Breach: Een zelden gebruikte route die via de westelijke breuk in de krater van de Kilimanjaro en Arrow Glacier Camp, op 4.860 meter hoogte, naar de top leidt. De impopulariteit van dit pad komt door het hoge risico op steenslag.

Hoe is het weer op de Kilimanjaro?

De gunstigste periodes voor een beklimming lopen van eind december tot begin maart en van half juni tot eind oktober. In deze maanden heeft Tanzania doorgaans droog en zonnig weer, waardoor veel klimmers naar de Kilimanjaro trekken.

In de overige maanden regent het, al blijven de hellingen niet leeg. Neerslag valt meestal in de middag, wanneer expeditiedeelnemers al in het kamp zijn. De rustigste periodes buiten het hoogseizoen zijn begin juni, begin maart en eind oktober.

Ervaren klimmers raden aan deze informatie als richtlijn te zien, niet als exacte voorspelling. Door klimaatverandering wordt het weer met de jaren onvoorspelbaarder; voorbereiding op alle omstandigheden is daarom verstandig.

Is de Kilimanjaro beklimmen moeilijk?

De beklimming van Uhuru Peak vereist geen ervaring met alpinisme of technische uitrusting. Klimmers hoeven ook geen zeer lange afstanden af te leggen of de stress te ervaren van een landing op de gevaarlijkste luchthaven ter wereld. Toch is het grootste risico bij de voorbereiding op een reis naar Tanzania het onderschatten van de uitdaging die voor u ligt.

Is Everest Base Camp zwaarder dan de Kilimanjaro?

De Everest Base Camp-trekking wordt over het algemeen als zwaarder beschouwd dan de Kilimanjaro, vooral door de langere duur, 12 tot 14 dagen, en de langdurige blootstelling aan grote hoogte, waardoor het risico op hoogteziekte toeneemt. De top van de Kilimanjaro ligt echter hoger en de laatste stijging is fysiek zwaarder.

De belangrijkste factoren bij het beklimmen van de Kilimanjaro zijn:

Tijd voor acclimatisatie: Routes naar het "dak van Afrika" zijn ontworpen voor 5 tot 8 dagen, wat betekent dat klimmers ongeveer de helft van de tijd hebben voor acclimatisatie. Het uithoudingsvermogen van de expeditiedeelnemers en de professionaliteit van de gidsen zijn hierbij cruciaal.

Hoogte: Een onderscheidend kenmerk van de Kilimanjaro-beklimming is de snelle hoogtewinst naar 5.895 meter, vooral op sommige routes. Daarom kiezen beginners beter voor de 7-daagse Lemosho- of Machame-route, waar het risico op hoogteziekte kleiner is.

Klimaatzones: De paden voeren in relatief korte tijd door verschillende klimaatzones. Het lichaam moet zich niet alleen snel aan de hoogte aanpassen, maar ook aan veranderingen in temperatuur en luchtvochtigheid, wat de beklimming voor sommigen zwaarder kan maken.

Meer weten over reizen in Tanzania?

Ons team denkt graag met u mee. We kennen de belangrijkste bestemmingen in Tanzania uit eigen ervaring. Onze reisspecialisten aan de voet van de Kilimanjaro delen praktische tips en helpen u uw reis zorgvuldig vorm te geven.

Meer interessante artikelen