Reisverslag: paragliden op de Kilimanjaro

Paragliden op de Kilimanjaro

Paragliden vanaf de Kilimanjaro is om twee redenen geen eenvoudige onderneming.

Allereerst vraagt paragliden vanaf de Kilimanjaro om veel planning en nauwkeurige coördinatie. Het is geen gewone trekkingexpeditie: naast de gebruikelijke voorbereidingen moeten de organisatoren extra scherp letten op weersverwachtingen, de juiste kampplaats en startlocatie kiezen, en gespecialiseerd materiaal meenemen dat bij reguliere beklimmingen normaal gesproken niet wordt gebruikt.

Het uitgangspunt van het project was een paraglidevlucht vanaf het hoogste punt in de topzone (5.700+ meter). Daarom besloot het team het kamp op te zetten in de krater van de Kilimanjaro, veruit de meest geschikte locatie. Vooraf konden we niet inschatten hoe lang het team daar zou moeten blijven voordat de wind gunstig genoeg zou zijn. De veiligheid van de klimteams heeft onze hoogste prioriteit; daarom kozen we voor de klimroute met de meest geleidelijke acclimatisatie. Daarnaast verdubbelden we voor deze Kilimanjaro-trekking onze gebruikelijke zuurstofvoorraad, zodat de deelnemers zo lang als nodig in de krater konden blijven.

Ten tweede is voor alle ongebruikelijke activiteiten op de berg een speciale vergunning nodig van zowel de parkautoriteiten als de luchtvaartautoriteiten. In dit geval moesten goedkeuringen worden verkregen van TANAPA (Tanzania National Parks Authority), KINAPA (Kilimanjaro National Park Authority) en de Tanzania Civil Aviation Authority.

Toch lieten deze uitdagingen Altezza geenszins terugdeinzen – in het verleden organiseerden we al projecten met een vergelijkbare of zelfs grotere complexiteit. In 2015 organiseerden we de eerste wingsuit BASE-jump (uitgevoerd door Valerii Rozov) vanaf de hellingen van de Kilimanjaro, en in 2016 stond ons team achter de eerste slackline-act op de Kilimanjaro, tot op de dag van vandaag het hoogste slacklineproject ter wereld. Omdat al deze projecten zeer succesvol waren, werkten de parkadministratie en de luchtvaartautoriteiten mee en keurden zij deze onderneming goed. In november 2016 had ons team het volledige goedkeuringsproces afgerond.

Start van de expeditie

Het vertrekpunt van de groep was Londorossi Gate. De eerste etappes van het pad lagen op een gematigde hoogte van ongeveer 3.500 meter, wat gunstig was voor een goede acclimatisatie. Terwijl de groep geleidelijk hoogte won, bereikte zij Lava Tower, vanwaar de route afboog naar de gevaarlijkere, maar ook veel interessantere Western Breach-route.

Voorbereidingen op de toppoging

Er werd besloten meerdere extra nachten door te brengen in Arrow Glacier Camp, zodat alle teamleden voldoende konden acclimatiseren en volledig klaar zouden zijn om in de krater van de berg te kamperen. Dit kamp staat bekend om zijn adembenemende uitzichten. Bovendien bezoeken andere expedities dit gebied zelden, zelfs niet in het hoogseizoen, waardoor het een uitstekende plek is voor wie afzondering zoekt.

Na overleg besloten de gidsen om de toppoging om 05.30 uur te starten, wanneer de rotsen nog door ijs gebonden waren. Dat zou het team beschermen tegen vallend gesteente. Om de krater veilig te bereiken, was het cruciaal deze etappe van het pad zo snel mogelijk te passeren.

Omdat het centrale idee van het hele project een paraglidevlucht vanaf Uhuru Peak was, lag de meest geschikte kampeerplek in de krater; van daaruit kon de top in slechts enkele uren trekking worden bereikt.

In de krater

Veruit de meeste klimgroepen blijven niet langer dan 20 tot 30 minuten in de topzone, terwijl onze groep daar 2 tot 3 dagen moest doorbrengen. Dat maakte de opdracht aanzienlijk zwaarder.

Op de eerste dag bereikte de groep de top met vertraging, en de windstoten waren te krachtig om veilig te paragliden. We konden de veiligheid van onze piloot niet in gevaar brengen; het team had geen andere keuze dan terug te keren naar Crater Camp en de volgende dageraad af te wachten.

Zweven boven de gletsjers

De volgende dag besteedde het team aan een nauwkeurige verkenning van de krater en aan het zoeken naar de meest geschikte startplaats. Het plan was om dwars op de helling te starten en vervolgens, na een bocht van 180 graden, richting Moshi te glijden. De tweede dag werd echter getekend door hevige sneeuwval en felle wind. Alle startpogingen mislukten uiteindelijk. Zoals Sergey, de piloot, ons later vertelde, was hij zo uitgeput dat hij nauwelijks zijn tent kon bereiken, waar hij meteen in slaap viel. Op deze hoogte is het zuurstoftekort uiterst vermoeiend.

De derde dag in de krater was veel kouder. De wind was echter gunstig. Na een snel ontbijt vertrok de groep naar de startplaats. De combinatie van ervaring binnen het team, weersomstandigheden en vastberadenheid maakte het succes van het project aannemelijk.

Onder het gejuich van het team en de jaloerse blikken van andere klimmers zweefde Sergey Shakuto boven de majestueuze Kilimanjaro. Zijn silhouet boven de glinsterende gletsjers was een spectaculair gezicht. Alles verliep perfect: de piloot zette af vanaf de helling, ving de rugwind en zette koers naar Moshi.

Na ongeveer 30 km te hebben gevlogen, landde Sergey veilig in de regio Weru Weru, aan de voet van de Kilimanjaro, waar ons team hem vol ongeduld opwachtte.

Toen alles achter de rug was, zei Sergey Shakuto:

Altezza Travel kijkt met voldoening terug op de afronding van opnieuw een bijzonder project.

Meer weten over reizen in Tanzania?

Ons team denkt graag met u mee. We kennen de belangrijkste bestemmingen in Tanzania uit eigen ervaring. Onze reisspecialisten aan de voet van de Kilimanjaro delen praktische tips en helpen u uw reis zorgvuldig vorm te geven.

Meer interessante artikelen