Veiligheids- en incidentrapport van Altezza Travel over de Kilimanjaro in 2025

Dit jaar hebben we besloten onze veiligheidsstatistieken en een volledig overzicht te publiceren van de incidenten die zich in 2025 op de Kilimanjaro hebben voorgedaan. De belangrijkste reden is eenvoudig: we willen met cijfers laten zien hoe veilig het was om de Kilimanjaro met Altezza Travel te beklimmen.

In dit rapport vindt u:

• Het totale aantal Kilimanjaro-beklimmingen in 2025
• Het aantal expedities dat Altezza Travel organiseerde
• Ons succespercentage op de top, inclusief hoeveel klimmers in onze groepen de top niet bereikten en waarom
• De belangrijkste incidenten die in 2025 op de Kilimanjaro plaatsvonden

We hopen dat deze gegevens u helpen realistisch in te schatten hoe een beklimming met ons eruitziet. Bij Altezza Travel geloven we dat vertrouwen ontstaat door eerlijkheid en transparantie.

Hoe we onze gegevens verzamelen

Expedities van Altezza Travel

Altezza Travel is de grootste Kilimanjaro-operator. In 2025 begeleidden we 4.371 klimmers uit de hele wereld, een schaal die onze gegevens naar ons oordeel representatief maakt voor de sector als geheel.

57% van onze klimmers was man, 43% vrouw. De meesten kwamen uit de Verenigde Staten, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Canada.

Gedetailleerde expeditiegegevens verzamelen we via een eigen systeem, ontwikkeld door ons interne IT-team, dat alles vastlegt: het aantal deelnemers per expeditie, dieetwensen, conditieniveau, medische bijzonderheden, routekeuzes, eerdere ervaring op grote hoogte en tientallen andere variabelen. Evacuaties, ziektegevallen en elk incident tijdens onze expedities registreren we op dezelfde manier.

Incidenten bij andere operators en trends in de sector

Meestal behoren we tot de eersten die horen over incidenten bij andere operators, omdat er op iedere willekeurige dag ten minste één expeditie van Altezza Travel ergens op de berg in kamp staat. Wanneer er iets gebeurt, horen onze gidsen dat van parkrangers of gidsen van andere bedrijven, en als er hulp nodig is, ondersteunen onze teams evacuaties van klanten en dragers van andere operators.

Daarnaast ontvangen we informatie via ons lidmaatschap van de Tanzania Association of Tour Operators (TATO) en uit officiële publicaties van de Kilimanjaro National Park Authority en het Tanzaniaanse ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen en Toerisme.

Kilimanjaro-beklimmingen in 2025

Hoeveel mensen beklommen de Kilimanjaro in 2025

Volgens het bulletin van het Tanzaniaanse ministerie van Toerisme bezochten 58.782 mensen het Kilimanjaro Nationaal Park in 2024. Niet iedereen deed een toppoging: ongeveer 20% komt voor dagwandelingen of korte wandeltochten van één of twee dagen die niet helemaal naar boven voeren.

Bevestigde cijfers voor 2025 zijn pas eind 2026 beschikbaar, en we werken dit rapport bij zodra die er zijn. Op basis van de groeitrend van 2022 tot 2024 schatten we dat rond de 63.000 mensen het park in 2025 bezochten, van wie ongeveer 44.000 een poging deden de top te bereiken.

Succes op de top

Van de 4.371 klimmers op expedities van Altezza Travel in 2025 bereikten 3.892 Uhuru Peak, de top van de Kilimanjaro op 5.895 m.

Nog eens 215 bereikten een van de belangrijke punten op de kraterrand: Stella Point (5.739 m) of Gilman’s Point (5.681 m). Beide liggen op de rand van de KiboKibo is de centrale en hoogste van de drie vulkanische kegels die samen het Kilimanjaro-massief vormen; de andere twee zijn Shira in het westen en Mawenzi in het oosten. Kibo is de enige die nog een krater heeft: op de top ligt een caldera van ongeveer 2,5 km breed. Uhuru Peak, het hoogste punt van Afrika, ligt op de rand van die caldera. Wanneer mensen spreken over het beklimmen van de Kilimanjaro, bedoelen ze het beklimmen van Kibo.-krater en gelden in de praktijk als de top zelf. De wandeling vanaf beide punten naar Uhuru Peak duurt ongeveer een uur, en aankomsten op elk van deze drie punten tellen we als een succesvolle beklimming.

Voor een globale inschatting van uw persoonlijke kans om de top te bereiken, kunt u onze topkanscalculator gebruiken, gebaseerd op gegevens van 25.000 klimmers van Altezza Travel.

Klimmers die de top niet bereikten

In 2025 bereikten 264 klimmers op onze expedities de top niet. Daarvoor waren drie hoofdredenen:

Onvoldoende acclimatisatie. Sommige klimmers konden niet goed acclimatiseren en moesten omkeren. Dat kan op elke expeditie op grote hoogte gebeuren. Hoe goed uw lichaam zich aanpast, hangt niet alleen af van de tijd die u op hoogte doorbrengt, uw conditie, voeding, slaap en uitrusting, maar ook van factoren die vooraf simpelweg niet te voorspellen zijn: hoe uw vlucht is verlopen, stressniveaus en individuele fysiologie. Soms hebben ervaren bergbeklimmers die moeilijkere toppen hebben beklommen moeite met acclimatisatie op de Kilimanjaro, terwijl complete beginners de top zonder problemen bereiken.

Vermoeidheid. Sommige klimmers raakten uitgeput, tijdens de toppoging zelf of op weg naar het hoge kamp, en kozen ervoor niet verder te gaan. De beslissing om door te gaan naar de top ligt altijd bij de klimmer zelf. Als een hoofdgids ziet dat iemand simpelweg niet verder wil, zetten we nooit druk.

Bij een reisgenoot blijven. Veel mensen beklimmen de berg met een partner of een groep vrienden. Wanneer één persoon moet omkeren door problemen met acclimatisatie of vermoeidheid, kiezen reisgenoten er soms voor samen met die persoon af te dalen in plaats van alleen door te gaan. In 2025 namen 52 mensen die beslissing; onder andere omstandigheden hadden zij de top waarschijnlijk kunnen bereiken.

Evacuaties op de Kilimanjaro in 2025

Standaardevacuaties

Belangrijk om vooraf te vermelden: een evacuatie betekent niet automatisch dat iemands leven ernstig in gevaar was. We gebruiken het woord voor iedere vervroegde afdaling, of die nu nodig is door slechte acclimatisatie, vermoeidheid of algemene ziekteverschijnselen.

In de meeste gevallen loopt de klimmer eenvoudig met een gids of assistent-gids naar de parkpoort en keert daarna terug naar het hotel om uit te rusten. Een medische beoordeling is dan niet nodig.

In 2025 voerde Altezza Travel 90 evacuaties van dit type uit.

Helikopterevacuaties

Soms kan hoogteziekte snel verergeren en kan een klimmer tekenen vertonen van hersen- of longoedeem op grote hoogte [vochtophoping in de hersenen of longen]. In zulke gevallen kunnen zuurstof en medicatie tijd winnen, maar ze vervangen geen ziekenhuiszorg. Hoe sneller iemand naar lagere hoogte en naar een arts wordt gebracht, hoe kleiner het risico op blijvende schade. Op dat moment roepen we een helikopter in.

In 2025 voerde Altezza Travel 64 helikopterevacuaties uit. Allemaal verliepen ze succesvol.

De moeilijkste evacuatie in de geschiedenis van Altezza Travel

In mei 2025 voerden we de evacuatie uit die uiteindelijk de moeilijkste in de geschiedenis van ons bedrijf bleek te zijn.

Een van onze klanten, die we Bill* zullen noemen, had in 2016 een dubbele longtransplantatie ondergaan. Hij was in goede fysieke conditie, en uit zijn medische goedkeuring bleek dat de transplantatie geen contra-indicatie vormde voor het beklimmen van de Kilimanjaro.

Op een vroege ochtend, tijdens een stop in Barranco Camp op 3.950 m, klaagde Bill over druk op de borst en moeite met ademhalen. De gidsen controleerden zijn zuurstofsaturatie: 92%, binnen de normale waarden. Zijn hartslag en andere vitale functies waren eveneens acceptabel, maar zijn toestand bleef verslechteren.

Een helikopterevacuatie inschakelen was geen optie: die dag had de Tanzania Civil Aviation Authority een audit aangekondigd en alle vluchten in het land aan de grond gehouden. Het team diende Bill onmiddellijk zuurstof toe en begon af te dalen via de Umbwe-route, de kortste weg het park uit. Het pad is te steil en te smal voor een brancard, maar Bills toestand aan het begin van de afdaling liet toe dat hij zelf liep.

In het zware regenseizoen was het pad echter ernstig weggespoeld. Het team vorderde veel langzamer dan normaal, en ondanks de zuurstof bleef Bills toestand achteruitgaan. Tijdens een afdaling van 16 uur gebruikte het team zes zuurstofcilinders op, een situatie zonder precedent in de geschiedenis van Altezza Travel of die van anderen.

Tegen de tijd dat zij de parkpoort bereikten, was Bill nog bij bewustzijn en zich bewust van wat er gebeurde, maar hij was duidelijk trager geworden. Zijn ademhaling was dieper en sneller, en hij antwoordde kort, met één woord tegelijk.

Rond 02.00 uur bereikte het team de poort. Bill werd naar KCMC Hospital [Kilimanjaro Christian Medical Centre] in Moshi gebracht. Dmitry, onze expeditiedirecteur, had tijdens de hele afdaling telefonisch contact gehouden met het ziekenhuis en vooraf duidelijk gemaakt hoe ernstig de situatie was. Door dat telefoontje waren het hoofd spoedeisende hulp, een cardioloog en andere specialisten ter plaatse toen Bill aankwam, medewerkers die normaal midden in de nacht niet in het ziekenhuis aanwezig zouden zijn.

Bij aankomst werd duidelijk dat Bills toestand, ondanks de afdaling naar lagere hoogte, niet verbeterde. Artsen probeerden hem te stabiliseren, maar zonder succes. Tegen de ochtend besloot het team een luchttransfer naar Aga Khan Hospital in Nairobi te regelen, het ziekenhuis met de beste diagnostische en behandelmogelijkheden in Oost-Afrika.

De situatie werd verder bemoeilijkt door de omstandigheden in KCMC zelf: het ziekenhuis was overbelast, en de intensive care was tijdelijk naar een andere vleugel verplaatst. Terwijl de vlucht werd gecoördineerd, verslechterde Bill snel. Hij raakte verward en geagiteerd, verloor de controle over zijn handelen en bleef proberen zijn zuurstofmasker af te trekken en zijn infuus los te koppelen. Wat er gebeurde, was een samenloop van meerdere crises: zuurstoftekort, ophoping van gifstoffen door nierfalen en een ernstige verstoring van het zuur-base-evenwicht. Elk daarvan kan afzonderlijk de hersenfunctie aantasten; samen veroorzaakten ze een ernstige encefalopathie.

De onderliggende oorzaak was een cascade van complicaties die samenhingen met de bilaterale longtransplantatie. Getransplanteerde longen verliezen hun verbinding met het zenuwstelsel, wat betekent dat de hoestreflex onder de anastomose, het punt waar de luchtwegen van donor en ontvanger aan elkaar zijn gehecht, verdwijnt, en dat de bronchiën slijm niet meer op natuurlijke wijze kunnen afvoeren. Tel daarbij het voortdurende gebruik van immunosuppressiva op om afstoting van het orgaan te voorkomen, en er ontstaat een situatie waarin infectie gemakkelijk vat krijgt: door verminderde immuunfunctie en verstoorde afvoer uit de luchtwegen kon een longontsteking ontstaan. De hoogte veroorzaakte de infectie niet, maar verkleinde Bills marge drastisch: zijn getransplanteerde longen hadden al een verminderde diffusiecapaciteit, en op hoogte kon zijn lichaam simpelweg niet genoeg zuurstof opnemen. Hij ontwikkelde gemengd longoedeem, deels door de hoogte uitgelokt en deels ontstekingsgerelateerd, volgens een patroon dat leek op acute respiratory distress syndrome (ARDS), en zelfs extra zuurstof was niet langer voldoende.

Tegelijkertijd stopten zijn nieren met het filteren van afvalstoffen en begonnen metabole zuren zich op te hopen in het bloed. Zuurstoftekort veroorzaakte daarbovenop lactaatacidose: cellen die te weinig zuurstof krijgen, schakelen over op anaerobe energieproductie en produceren melkzuur als bijproduct. Zijn bestaande diabetes, veelvoorkomend bij transplantatiepatiënten die langdurig steroïden gebruiken, verergerde alles: onder de stress van infectie en fysiologische crisis viel de regulatie van de bloedsuiker uiteen, schakelde het lichaam over op vetverbranding en hoopten ketonlichamen zich op, wat leidde tot diabetische ketoacidose en een extra laag verstoring van het zuur-base-evenwicht. De enige manier om de cyclus te doorbreken was dialyse, maar de apparatuur bij KCMC werkte die dag niet. Er was geen manier om de cascade af te remmen, en Bills toestand bleef snel verslechteren.

Samen met het hoofd spoedeisende hulp en andere specialisten beoordeelde het team of een luchttransfer van Bill in die toestand veilig was. Een medische vlucht met iemand in die conditie, met getransplanteerde longen, bracht ernstige risico’s met zich mee, en vervoer over land naar Nairobi zou veel te lang duren.

Om 16.00 uur besloten de artsen Bill in een kunstmatige coma te brengen en aan de beademing te leggen. Daarvoor was toestemming van zijn naaste familie nodig. We bereikten zijn vrouw, die akkoord ging. Voor KCMC was dit een uitzonderlijke situatie met grote risico’s, en iedere beschikbare specialist werd erbij gehaald om de voorbereiding te ondersteunen. Een draagbare beademingsmachine werd klaargemaakt voor transport. De intubatie verliep probleemloos. Een ambulance bracht Bill naar Kilimanjaro International Airport, waar hij werd opgevangen door een vliegtuig van AMREF Flying Doctors, een vooraanstaande Oost-Afrikaanse luchtambulancedienst. Begeleid door artsen en twee medewerkers van Altezza Travel vloog hij naar Nairobi.

Extra medewerkers van Altezza Travel reden afzonderlijk naar Nairobi. Daar bleven we voortdurend aanwezig buiten Bills kamer en hielden we onafgebroken contact met zijn familie.

48 uur later begonnen de artsen Bill uit de coma te halen. Het was een gespannen moment: hij kon niet zelfstandig ademen en bleef buiten bewustzijn; de eerste poging om hem van de beademing af te halen mislukte. Maar op de derde dag begon Bill zelfstandig te ademen, en zijn bewustzijn keerde geleidelijk terug.

Eerst kwamen reacties, daarna spraak en vervolgens verbeterde motorische controle: hij begon zelfstandig te lopen en te eten. Twee weken later was hij volledig hersteld. Bill werd ontslagen en vloog terug naar huis, naar zijn vrouw en kinderen.

Deze casus laat zien hoe snel een combinatie van ongunstige factoren levensbedreigend kan worden: een helikopter die aan de grond staat, een weggespoeld pad, een overbelast ziekenhuis, een defect dialyseapparaat. Tegelijk laat hij zien wat mogelijk is wanneer de respons klopt: tijdige zuurstoftoediening tijdens de hele afdaling, de beslissing om naar Nairobi over te brengen en een team dat in elke fase als één geheel opereerde.

De artsen in Nairobi vertelden ons achteraf dat Bill zonder ononderbroken zuurstof tijdens de volledige afdaling van 16 uur vanaf de Kilimanjaro niet zou hebben overleefd. Op dat moment faalden zijn nieren al, en bij onvoldoende zuurstof in het bloed kan binnen enkele uren onomkeerbare orgaanschade ontstaan. Het weggespoelde pad en het lage tempo maakten de afdaling langer dan iemand had voorzien, en de zuurstofvoorraad van het eerste team was berekend op een standaardevacuatie van 6 tot 8 uur. De spontane beslissing om een tweede team met extra cilinders de berg op te sturen, bleek de meest kritieke beslissing van de hele evacuatie.

*De echte naam van de klant is om privacyredenen gewijzigd.

Evacuaties van dragers en crewleden

In tegenstelling tot de sherpa’s van Nepal, die op grote hoogte worden geboren en opgegroeid en daardoor een levenslange fysiologische aanpassing ontwikkelen, hebben Kilimanjaro-gidsen en -dragers geen genetisch voordeel bij acclimatisatie. Zij zijn net zo vatbaar voor hoogteziekte als iedere klimmer en moeten twee keer per jaar, aan het begin van elk klimseizoen, opnieuw van nul af aan acclimatiseren.

Net als klanten kunnen gidsen en dragers halverwege een expeditie ziek worden. Elk crewlid ondergaat vóór de expeditie een medische controle, en bij enige twijfel over hun conditie worden zij van de tocht gehaald. Ziekten zoals griep vertonen op dag één echter niet altijd symptomen, waardoor sommige gevallen onmogelijk vooraf uit te sluiten zijn. Wordt een crewlid ziek op de berg, dan daalt die persoon af, net als ieder ander.

In 2025 voerden we 4 helikopterevacuaties voor crewleden uit, en nog eens 12 werden per brancard geëvacueerd. Meer dan 80 andere crewleden daalden te voet af, begeleid door collega’s.

Onze zorg op de berg stopt niet bij onze eigen teams. Altezza Travel helpt iedereen op de Kilimanjaro die hulp nodig heeft. Wanneer onze gidsen een drager of klimmer tegenkomen die dringend hulp lijkt te nodig te hebben, ondersteunen we waar mogelijk en helpen we de afdaling of medische zorg te coördineren. Als we op het pad slecht uitgeruste of uitgeputte dragers aantreffen, zorgen we dat zij veilig afdalen en indien nodig medische hulp krijgen. In 2025 gebeurde dit 25 keer.

Een van deze momenten kwam terug in een video van onze reiziger Chris Balladeres.

Zo controleert u of uw beklimming veilig is voor de crew

Een manier om te controleren of een operator erkende normen voor dragerswelzijn volgt, is nagaan of deze deel uitmaakt van het KPAP-programma, dat toeziet op de normen van IMEC. KPAP is een vereniging van operators die zich hebben verplicht te voldoen aan de normen van de International Mountain Explorers Connection (IMEC). Die normen leggen minimumlonen en veilige arbeidsomstandigheden vast. In praktische zin moet de operator de crew voorzien van drie warme maaltijden per dag, adequate uitrusting en evacuatie en medische zorg als iemand ziek wordt.

De naleving binnen KPAP wordt gecontroleerd door onafhankelijke inspecteurs die meegaan op expedities en na elke beklimming rapport uitbrengen aan zowel de operator als het kantoor van KPAP. Overtredingen leiden tot een waarschuwing; herhaalde overtredingen kunnen verwijdering uit de vereniging tot gevolg hebben.

In 2025 ontving Altezza Travel geen overtredingen van KPAP-inspecteurs en

bleven we een van de hoogste lonen in de sector betalen. Als actieve B Corp en Travelife Partner in Tanzania blijven we ook in 2026 de lat voor veilig klimmen hoger leggen. 

De actuele ledenlijst staat op de IMEC-website, en meer over de werking van het programma leest u in onze gids over KPAP.

Helikoptercrash – december 2025

In december 2025, vlak voor Kerstmis, crashte een reddingshelikopter van KilimedAir op de Kilimanjaro. Het toestel vervoerde twee klanten van een lokale operator, beiden met de Tsjechische nationaliteit, een berggids, een paramedicus en de piloot. Alle vijf kwamen om het leven. Altezza Travel richtte een studiebeurs op om de opleiding van de kinderen van de paramedicus te bekostigen, iemand met wie we op veel eerdere vluchten persoonlijk hadden samengewerkt. Dit was de eerste crash van dit type in vele jaren; de oorzaak wordt nog onderzocht.

Reddingsvluchten en andere vluchten op de Kilimanjaro zijn sindsdien weer normaal hervat.

Hoe we beklimmingen veilig houden

Topambitie gaat nooit boven veiligheid. Als een klimmer ernstige acclimatisatieproblemen heeft, zullen de gidsen van Altezza Travel de beklimming altijd beëindigen. De Kilimanjaro geldt als relatief toegankelijk vergeleken met andere grote toppen, maar ernstige hoogteziekte kan blijvende gevolgen hebben. In 2023 ontwikkelde een Nederlandse student die met een lokale operator klom hersenoedeem, een gevaarlijke vochtophoping in de hersenen, en hield daar blijvende neurologische schade aan over. In datzelfde jaar overleed een klimmer uit Singapore op de Kilimanjaro aan hoogteziekte.

Onze gidsen nemen elk symptoom serieus, ook milde klachten. Hoogteziekte kan snel escaleren, en vroeg ingrijpen maakt het verschil tussen een veilige afdaling en een medisch noodgeval.

Tegelijkertijd begrijpen onze gidsen hoe belangrijk het bereiken van Uhuru Peak is voor de mensen die zij begeleiden. In een vroeg stadium kunnen we meestal werken met zuurstof uit cilinders en extra rust, zodat de acclimatisatie weer op gang komt en de expeditie kan doorgaan.

Routes ontworpen voor echte acclimatisatie. Altezza Travel werkt met 7- en 8-daagse programma’s. Deze tijdschema’s zijn geschikt voor zowel klimmers die voor het eerst op hoogte komen als voor ervaren bergbeklimmers die na een pauze terugkeren.

Twee gezondheidscontroles per dag. Elke ochtend en avond voeren we medische controles uit bij alle klimmers en crewleden. Juist tijdens deze controles zien we vaak de eerste tekenen van hoogteziekte, soms symptomen die de klimmer zelf nog niet heeft opgemerkt.

WFR-gecertificeerde gidsen. Per maart 2026 heeft Altezza Travel 121 gidsen in dienst. Ieder van hen is geslaagd voor het onafhankelijke Wilderness First Responder-examen, dat bevestigt dat zij noodsituaties in afgelegen gebieden kunnen beoordelen en beheersen.

Onze gidsen, dragers en alle andere crewleden werken volgens strikte veiligheidsprotocollen.

Pulse-oximeters, medische kits en satelliettelefoons. Elke expeditie draagt volledige uitrusting mee voor eerste hulp, professionele gezondheidsmonitoring in het veld en noodcommunicatie met de basis van Altezza Travel. Elke groep vertrekt met een satelliettelefoon en een GPS-tracker, zodat de locatie vanaf de basis realtime kan worden gevolgd.

Weermonitoring. Het weer op de Kilimanjaro volgt meestal het verwachte seizoenpatroon, maar hevige regenbuien en bliksem komen voor. Ons team stuurt meerdere keren per dag bijgewerkte weersverwachtingen naar de gidsen op de berg, zodat programma’s indien nodig direct kunnen worden aangepast.

Meer weten over reizen in Tanzania?

Ons team denkt graag met u mee. We kennen de belangrijkste bestemmingen in Tanzania uit eigen ervaring. Onze reisspecialisten aan de voet van de Kilimanjaro delen praktische tips en helpen u uw reis zorgvuldig vorm te geven.